Hazard w samoobronie

Blog ortodoksyjnego optymisty, pełen jego pasji i niezmąconej chęci do życia

Hazard w samoobronie

W torbie słów listonosza,
czujnych jak Anioł Stróż
łzawych wspomnień kustosza,
które tną, niczym nóż.

Jak w Otella syndromie,
blisko znamion obłędu,
hazard w samoobronie
nie wybacza tu błędów.

Zegar wybił godzinę,
choć nie rusza w nieznane
zazdrość przełyka ślinę.
słońce w szkło przyodziane.

Słowa butą stroszone,
brzozy rzucają cienie,
słońca ciekłą koronę
w dal odeszło wspomnienie.

Pod kopułą z błękitu,
niczym morskie źrenice
szmer milczenia, zachwytu,
kąkol uwiódł pszenicę.

26.03.2020r.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *