Ludzie jutra

Blog ortodoksyjnego optymisty, pełen jego pasji i niezmąconej chęci do życia

Ludzie jutra

Archipelag odosobnienia
na Oceanie pozornego spokoju,
konfesjonał, w którym
spowiada się cisza.

W porcie zakotwiczyła nuda,
czas pełen balastu
obnażył nieznany,
bezzębny uśmiech dni.

Za oknem rozpad znanego,
schody na niewidzialną Golgotę,
widok na zatokę,
nurkujący ludzie jutra
w maskach, lecz nie dla przyjemności.

Podbój nowego świata musi zaczekać,
czekanie koniecznym przywilejem,
by nie dać się porwać . . .
czarne żagle wirują,
stop grzechom zaniechania,
bagatelizowania i śmierci.

07.04.2020

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *