Na barykadzie upału

Blog ortodoksyjnego optymisty, pełen jego pasji i niezmąconej chęci do życia

Na barykadzie upału

Biały całun pustej kartki
w swej prostocie tak banalny,
za oknami strumień wartki
temperatur tropikalny.

Pełni lata maszyneria
poszukując plamy cienia,
barw zapachu istna feeria,
świat na skraju jest omdlenia

Katharsis jest nocną mrzonką,
karząc w tym odnaleźć siebie,
za to niebo gwiezdną łąką
w skwar mych dni powszednim chlebie

Na upału barykadzie
nawet myśli są spocone
lato gna po autostradzie
już w jesieni złotą stronę.

24.06.2021

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *