Zakłamana gra

Blog ortodoksyjnego optymisty, pełen jego pasji i niezmąconej chęci do życia

Zakłamana gra

Szybuje mewa
nad wzburzonymi falami
ludzkiej obojętności,
upartym krzykiem
dociera do trzewi człowieka,
lecz ten sięga po kamień,
by przegonić intruza.
Bóg ubrał anioła w mocne
mewy skrzydła,
nie mogąc już patrzeć,
jak człowiek drugiego
hojnie obdarza słowem,
jednocześnie żałując
kromki chleba.
Jak płochliwe zwierzę
woli uczestniczyć w grze
pomiędzy bladym strachem,
a niedostrzegalną aureolą wieczności.

09.06.2010

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *